Ο Γιάννης Σαΐτας γεννήθηκε το 1949. Σπούδασε αρχιτεκτονική στην Αθήνα (1967-1972, Ε.Μ.Π.), έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στον πολεοδομικό σχεδιασμό στις Η.Π.Α. (1972-75, Harvard και Μ.Ι.Τ.) και στην κοινωνική ανθρωπολογία και εθνολογία στη Γαλλία (1982-84, Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales). Εργάστηκε στο Πρόγραμμα των Παραδοσιακών Οικισμών του ΕΟΤ (1975-1982) για την αξιοποίηση των οικισμών της Μάνης. Από το 1984 εργάζεται στο Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και από το 1996 συνεργάζεται με το Μουσείο Μπενάκη σε ερευνητικά και εφαρμοσμένα έργα για τη Μάνη. Διετέλεσε σύμβουλος του Υπουργείου Πολιτισμού σε θέματα αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.
Τα ενδιαφέροντά του αφορούν στις αμφίδρομες σχέσεις των κοινωνικών σχηματισμών με τον ιστορικό οικισμένο χώρο, καθώς και σε θέματα πολιτιστικής ταυτότητας, ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού. Έχει δημοσιεύσει μονογραφίες και άρθρα, έχει επιμεληθεί την έκδοση βιβλίων και εκθέσεων ιστορικού υλικού και έχει εκπονήσει μελέτες κτιριακών έργων και έργων πολιτιστικού και αναπτυξιακού σχεδιασμού σε σύμπραξη με κεντρικούς και τοπικούς φορείς.