Πολιτειακές δομές στον αρχαίο κόσμο

Η μελέτη της πολιτειακής συγκρότησης του αρχαίου κόσμου και της αλληλεπίδρασης υπερτοπικών πολιτικών θεσμών και τοπικών κοινωνιών σε όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας είναι πολυπρισματική, εκφεύγει από τη συνήθη προσήλωση της ιστοριογραφίας στη μεμονωμένη κλασική πόλη, επιχειρεί να ερμηνεύσει το φαινόμενο της άσκησης εξουσίας σε ποικίλες του εκφάνσεις –τόσο στο κέντρο όσο και στις περιφέρειες του ελληνικού κόσμου–, κι έχει πάντοτε σημείο εκκίνησης τη συστηματική μελέτη των πρωτογενών πηγών. Έτσι, οι τρέχουσες μελέτες αφορούν θέματα, όπως την πολιτειακή δομή του αχαιμενιδικού βασιλείου, ιδίως ως προς τη σχέση των Αχαιμενιδών με τον ελληνικό κόσμο (π.χ. την Κύπρο), μέσα από τη μελέτη ελληνικών και μη, γραπτών και μη πηγών· την πολιτειακή συγκρότηση των κυπριακών βασιλείων στην κλασική και πρώιμη ελληνιστική περίοδο, μέσα από τη μελέτη της τοπικής νομισματοκοπίας· τους πολιτικούς θεσμούς τοπικής, περιφερειακής, και κεντρικής εξουσίας στο μακεδονικό βασίλειο και τη δυναμική συνάρθρωση των τριών επιπέδων, ιδίως την εποχή των Αντιγονιδών· τη σύνθετη πολιτειακή εικόνα της Θράκης, με τις συγκρούσεις, τις απόπειρες κυριαρχικής επιβολής αλλά και τη συνεργασία μεταξύ θρακικών εθνών, ελληνίδων πόλεων και τοπικών βασιλείων· το καθοριστικό για την ιστορία των κλασικών χρόνων φαινόμενο της αθηναϊκής ηγεμονίας, με κύριους άξονες τους τρόπους ελέγχου της Αθήνας επί της ηγεμονικής της επικράτειας, τις τοπικές αντιδράσεις στην Αθήνα, αλλά και την επίδραση του φαινομένου στην πολιτική και κοινωνική ζωή και των δύο πλευρών.